Marillion in De Oosterpoort te Groningen

In een uitverkochte Grote Zaal van De Oosterpoort speelde Marillion gisteravond de sterren van de hemel. Ik ging er naartoe in mijn hoedanigheid als fan, en dus niet als objectieve muziekjournalist. Maar om de objectiviteit in balans te houden nam ik iemand mee die de band weliswaar kent, maar niet echt heeft gevolgd de afgelopen jaren. En ook hij was met stomheid geslagen…

marrce

Door Rinco Ennema

Na tweeëndertig jaar ben ik nog steeds iedere keer aangenaam verrast door wat de band weet neer te zetten. Ik durf te beweren dat Marillion één van de beste live-acts is, nog steeds. Het briljante gitaarspel van Rothery, de stoïcijnse Ian Mosley, de beweeglijke Trewavas en natuurlijk het ongeëvenaarde stemgeluid van Steve Hogarth. Maar voordat het zover is krijgen we echter eerst het voorprogramma, dat bestaat uit een set van Riccardo Romano samen met de dochter van Steven Rothery, Jennifer. Multi-instrumentalist Romano laat horen dat hij een begenadigd muzikant is, helaas komt Jennifer Rothery minder goed uit de verf. Dat is ook te merken aan het murmelend publiek. Haar stem klinkt niet heel vast en ze zingt wat “mompelend” waardoor het niet goed is te verstaan. Als ze niet de dochter van “Rothers” zou zijn geweest had ze er waarschijnlijk niet gestaan…

Nadat Riccardo en Jennifer elkaar twee keer hebben geknuffeld en het podium gereed is gemaakt voor de hoofdact gaat iedereen er eens goed voor zitten. Precies: zitten. De Oosterpoort (of komt dit idee van de band zelf?) heeft ervoor gekozen om er een zitconcert van te maken en alhoewel dat voor iemand met lichamelijk ongemak prima is klopt het beeld gewoon niet. Bij de muziek van Marillion wil je staan, bewegen, dansen, springen… in ieder geval niet stilzitten. Het is duidelijk te zien dat heel veel mensen in het publiek hier ook de grootst mogelijke moeite mee hebben.

De band trapt af met El Dorado I-V dat afkomstig is van het laatst verschenen album ‘FEAR’ (Fuck Everyone And Run) uit 2016 en doet dat op een onnavolgbare wijze. Fenomenaal, wat zijn deze mannen goed, live! De Grote Zaal van De Oosterpoort heeft een goede akoestiek (je moet er toch niet aan denken dat deze prachtige zaal misschien verdwijnt) maar dan heb je nog wel de juiste technici nodig om alles eruit te halen wat erin zit, en dat is gelukt. Het geluid is perfect afgesteld en ook de lichtshow is van grote klasse. Het publiek is dolenthousiast en ondanks de verplichte stoelendans deint alles en iedereen op en neer.

Als ‘You’re Gone’ wordt ingezet zie ik een blik van herkenning op het gezicht van mijn metgezel: dit kent hij wel en geniet er zichtbaar van. Na nog drie oudere nummers wordt opnieuw een deel van ‘FEAR’ ingezet, het prachtige ‘The Leavers’. De band heeft een gevarierde setlist gemaakt, er komen nummers voorbij van verschillende albums en wisselend van stijl. Maar immer is er die heldere, krachtige stem van Hogarth, die zelfs zijn bekende “schreeuw” in ‘Mad’ weet te promoveren tot een waar kunststukje “zuiver uithalen”. Mijn buurman stamelt een “pfffff, zó hee!”

Het publiek brult luidkeels mee met ‘Afraid of Sunlight’ en ‘The Great Escape’ waarmee het concert er bijna opzit. Uiteraard volgen er nog wat nummers als toegift en eindelijk vindt ook Hogarth dat het tijd wordt voor wat actie. “Come on Groningen, how old are you? A hundred and three? Get up!” waarna ‘Garden Party’ ingezet wordt en iedereen inderdaad opspringt om eens lekker mee te zingen en springen.

Ik wilde mijn gast vragen wat hij van het concert vond, maar die was al onderweg naar de merchandising om een cd te kopen… “Belachelijk, wat zijn die gasten goed!” hoor ik hem nog zeggen…

Setlist
El Dorado: I. Long-Shadowed Sun
El Dorado: II. The Gold
El Dorado: III. Demolished Lives
El Dorado: IV. F E A R
El Dorado: V. The Grandchildren of Apes
You’re Gone
The Party
Season’s End
Out of This World
The Leavers: I. Wake Up in Music
The Leavers: II. The Remainers
The Leavers: III. Vapour Trails in the Sky
The Leavers: IV. The Jumble of Days
The Leavers: V. One Tonight
Mad
Afraid of Sunlight
The Great Escape

Toegiftset:
Sounds That Can’t Be Made
Sugar Mice
Three Minute Boy

Afsluiter:
Garden Party

Categorieën:Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s