Spock’s Beard – Noise Floor

Een volwassen plaat met Nick D’Virgilio terug achter de drumkit. Een welkome comeback, vind ik persoonlijk. De souplesse in zijn drumspel afgewisseld met strak drumwerk in de heavier tracks komen de songs ten goede…

SpocksBeard_NoiseFloor

Door Ruud Dielen

De vintage keyboards van Ryo Okumoto sieren de muziek, aangevuld met moderne technologie van Arturia software based sounds door midi keyboards aangestuurd. Ik krijg het warm van de heerlijke, ronkende Hammond door een Leslie versterkte sound, of de heerlijke Mellotron koren en strijkers. Geen overdaad maar mooi in balans met de muziek. Prachtige arrangementen en geweldige solo partijen.

Wat ook een verrijking voor de muziek is, zijn de akoestische gitaren. Overigens lijkt Alan Morse in topvorm te zijn op deze Noise Floor. Mooie melodielijnen, lekkere grooves en moddervette solo’s. Heerlijk furieus gitaarwerk, maar wel in dienst van de songs. Overigens speelt Alan zonder plectrum (zoals ook Jeff Beck) als gitarist let je daar op tóch!

Dave Meros stuwt de songs met zijn heldere, pompende basgeluid en is een goede tandem met de drums. Dan hebben we Ted Leonard… Wow wat een strot zeg! (ja ik moet bekennen dat ik de vorige twee albums gemist heb). Des te meer verrast hij me nu. Ik heb even terug geluisterd naar Enchant, maar de jaren hebben zijn stem goed gedaan. Of misschien wel de sex, drugs & rock & roll? Zijn stem past perfect in de muziek van The Beard. Ook heb ik teruggeluisterd naar de Neal Morse periode (die mij ook zeer kan bekoren overigens). Toch hebben de heren een geheel eigen gezicht weten te creëren met Ted als leadzanger, zonder het typische “Beard” geluid te verliezen.

Het album opent met “To Breathe Another Day” een uptempo nummer wat me heel even aan Styx doet denken. De vocalen doen mij in positieve zin verbazen. Ik hoor allerlei vintage geluiden langs komen, eerst Hammond, Mellotron en op 4.20 minuut lijkt Keith Emerson zelfs mee te spelen met zijn herkenbare ELP synthesizer geluiden. Mooie meerstemmige zang, Mellotron strijkers en zelfs Sitar sieren de tweede track. “So This Is Life” is een mooie ballad met echte strijkers arrangementen.
“One So Wise” heeft een lang intro met vloeiend gitaarwerk en een verrassende ritme wisseling.
Dan hebben we ook nog “Box Of Spiders” een heerlijk ritmische instrumental met veel keyboards en ronkende Hammond terwijl iedereen hier goed uit de verf komt. Toffe track!

De bonus CD bevat ook nog vier hele goede songs, waarvan de laatste instrumentaal. Ook zeker de moeite waard.

Een dikke aanrader als je van progressieve rock houdt! De opnamekwaliteit en de mix zijn van hoog niveau. Het klinkt open en gedefinieerd, waarbij veel aandacht is besteed aan de vocalen. “The Beard (is nog steeds) Is Out There” en “Noise Floor” is daar wederom het bewijs van.

De heren weten zich goed staande te houden zonder broer Neal én zonder in herhaling te vallen.

Ruud Dielen : GloriousWolf.bandcamp

Categorieën:Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s