Haigreen – The First, the Second, the Third.

10477774_368616473344569_4866264885621290387_o

Door: Wouter van Hal

Haigreen is de alias van Big M, ofwel Maarten Heeringa. Maarten is een man die ik een flink aantal jaren heb leren kennen in de tijd dat hij nog gitarist was bij de Nederlandse band Synergy Protocol. Een enthousiaste grote kerel met een zeer grote passie voor muziek, en wij hebben daar ook een aantal malen met elkaar over gesproken. Zoals zovele gitaristen is ook hij opgegroeid met de muziek van Queen, van Halen, Michael Schenker en Ritchie Blackmore. Naast rock en metal ging zijn interesse uit naar funk en fusion en daar naast luisterde hij ook naar bands als the Prodigy en Faithless. Een heerlijke brede muzieksmaak dus. In de afgelopen jaren heeft hij een grote variatie aan nummers gecomponeerd en opgenomen in zijn eigen studio en deze uitgebracht als trilogie op 3 compleet verschillende solo-albums, in drie verschillende stijlen.

26656230_731604227045790_8482674750219354112_n26140989_731604307045782_4879457356519309312_n26656078_731604363712443_156493202218549248_n

The First is een echt popalbum in de breedste zin van het woord. Zoals vele soloprojecten komen natuurlijk de meeste instrumenten uit de computer, en dat past prima bij deze stijl. De basis ligt bij de gitaarpartijen aangevuld met allerlei elektronische klanken. Het album bevat 10 popliedjes in de breedste zin van het woord. Van vrolijk en uptempo tot heel verrassend a-capella en meerstemmig. Alles is tot in detail uitgewerkt, en neemt de luisteraar mee op reis door een zeer breed spectrum van de grote wereld die popmuziek heet.

The Second is het album dat Maarten mij toezond om te bespreken. Dit heeft met onze historie te maken in de gezamenlijke liefde voor progressieve rockmuziek. De tracks klinken wat steviger en voor mij persoonlijk interessanter. De keys hebben een compleet andere en meer ondersteunende functie in de tracks. Het geheel klinkt nog wel elektronisch, maar absoluut niet storend mede door dit andere gebruik van de toetsen. De drums zijn lekker stevig en dik gemixt, en samen met de bas een mooie basis voor de lekker lang uitgewerkte nummers. Het eerste is ruim 11 minuten, en dat is waar het in mijn ogen om gaat in de prog. Lange gevarieerde tracks, met veel keys en gitaarsolo. Net als “the First”, is dit een heel gevarieerd album, en laat in 7 tracks mooi horen hoe divers de wereld van de progrock kan zijn.

The Third heeft als ondertitel “a rockalbum” gekregen. Het in mijn ogen meest gevarieerde album van de drie, dat de stijlen van pop, rock en blues combineert. Af en toe een wat stevigere aanzet op de momenten dat de muziek er om vraagt. Meer in lijn met “the Second” als het gaat om het gebruik van de instrumenten. Bestemd voor een groter en breder rockpubliek.

Op deze ongelooflijk gevarieerde trilogie laat Haigreen horen waar hij toe in staat is, en geeft zo een mooi visitekaartje af voor zijn werk als gitarist, componist en producer. Niet voor één gat te vangen, mede door de brede muzieksmaak.
http://haigreen.nl/index.html
https://www.facebook.com/MaartenBigM/

Categorieën:Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s