Fractal Mirror – Close to Vapour

Kort geleden beschreven wij hier dat de Nederlands/Amerikaanse formatie Fractal Mirror een contract had getekend bij het Britse label “Bad Elephant Music”, om via deze weg het nieuwe album “Close to Vapour” uit te brengen.

Nu kunnen wij U het album ook presenteren.

BEM055 - Fractal Mirror - Close to Vapour - album cover

Door: Wouter van Hal

Fractal Mirror is een heel bijzondere band. Bijzonder in het woord van dat de leden ongeveer een halve globe uit elkaar wonen. Mede-oprichter, gitarist, zanger, componist en keyboardspeler Leo Koperdraat woont in het westen van ons land, terwijl drummer en tekstschrijver Frank Urbaniak een kleine 6000km westelijker woont en werkt. Een manier van samen muziek maken dat voor het tijdperk van internet onmogelijk was. Voor deze band werkt het perfect, en dat bewijzen de vorige drie redelijk succesvolle albums.
Tijdens de voorbereidingen van dit vierde album werden de contributies van mede-oprichter Ed van Haagen kleiner, waardoor de arrangementen bijna compleet uit handen zijn van Leo. Ed was bij de vorige drie albums van begin tot eind betrokken bij dit werk. Vanwege persoonlijke redenen was een 100% medewerking niet meer echt mogelijk. Op dit album heeft hij meegewerkt op 3 van de 10 nummers. Van te voren was mij al ingefluisterd dat dit nieuwe album hierdoor een iets andere richting op zou gaan als de drie voorgangers. En dat komt omdat Leo in principe alle vrijheid heeft om zijn eigen gevoel, smaak en invloeden uit zijn jeugd te implementeren. Minder echte prog-invloeden en meer de kant op van de betere popmuziek, zoals bv Jellyfish, Pugwash en Beck.

Het maken van een album op deze manier is een tijdrovende kwestie. Alle teksten worden geschreven door Frank, waarna ze opgestuurd worden naar Leo. Hij gaat er mee aan de gang om daar een song van te maken. De ook in Amerika wonende Brett Kull, van onder andere de zeer bekende band Echolyn, mengt zich tijdens dit proces ook in het verhaal, en helpt mee door zijn eigen talenten los te laten op de basistracks. De baspartijen neemt hij voor zijn rekening, net als de additionele vocalen en keyboards. Tevens is hij verantwoordelijk voor de productie en eindmix. Zo heeft een ieder een aandeel in het uiteindelijke geheel. Het album is net als de vorige albums gemasterd door niemand minder dan Larry Fast, bekend van de band Synergy.

Luisterend naar dit nieuwe album valt meteen op dat het inderdaad anders is dan de vorigen. Het klinkt frisser en toegankelijker, zonder het eigen geluid te verliezen. De karakteristieke vocalen van Leo klinker vrolijker, en de tracks zijn meer echte liedjes.

“Mind the Gap” opent meteen al op een manier die we van FM niet gewend zijn. Zoals al van tevoren beloofd minder zwaar en meer toegankelijk. Als ik dan een soort van een vergelijk mag maken, is het wel in een richting van Blackfield, met name dan in het tweestemmige refrein en de hele opbouw. De akoestische gitaar is veel meer op de voorgrond aanwezig, en het is iets meer uptempo. “Book” zet deze lijn voort, en is een voorzetje naar “Beyond the Pale”. Dit nummer is mede gecomponeerd door Ed van Haagen, en is iets steviger dan de vorige tracks. Doet me voor het eerst op dit album wat terug denken naar het oudere werk. “White Sounds” gaat flink terug in tempo, en is in beginsel een prachtig gevoelig nummer, dat naar een geweldige climax toewerkt. “Silver” is een vrolijk nummer met veel twee-stemmige vocalen. De titeltrack “Close to Vapour” is het langst, met 7:28m en dat is voor mijn gevoel het enige vergelijk met de progmuziek. Mooie gevarieerde track dat zeer stijlvol  in één beweging door vloeit in het prachtige gevoelige “snow”. Tom Dancourt van de band Cathedral is verantwoordelijk voor het zeer sfeervolle intro van deze track. Na “Hey You” volgt het nummer “Tabula Rasa” dat zoveel betekend als schone lei, of een nieuw begin vertaald uit het latijn. Ik denk dat dit in het geval van Fractal Mirror zeer zeker het geval is, kijkend naar de nieuwe weg die is ingeslagen. Een platencontract, een nieuwe manier van componeren door andere muziekinvloeden, en zelfs een eerste live performance op het Engelse “Eppyfest” eind juli van dit jaar. Leo Koperdraat zal hier een solo akoestisch optreden gaan geven ter promotie van dit nieuwe album.

“The ever Rain” sluit dit bijzondere album af. Ook op dit nummer heeft Ed van Haagen mee gewerkt en is een hele mooie afsluiter van een heerlijk album, dat zeer zeker voor een heel groot publiek geschikt is. Ik heb zitten genieten tijdens het schrijven van deze review in ieder geval.
Het album zal op 23 februari uitkomen via Bad Elephant records, en is al te bestellen op de bandcamp van de band.

http://www.fractalmirror.net/index.html
https://fractalmirror.bandcamp.com/album/close-to-vapour

 

Categorieën:Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s