Lunatic Soul – Fractured

Lunatic Soul is Mariusz Duda, een van de meest getalenteerde progressieve muzikanten van Europa. Naast dit alias maakt hij vooral furore als frontman van de Poolse progband Riverside. Op het langverwachte album ‘Fractured’ experimenteert Duda nog meer met techniek en ritmes, waarbij Massive Attack, Depeche Mode, Peter Gabriel en David Sylvian duidelijk inspiratiebronnen waren. Hierbij wordt hij ondersteund door o.a het Poolse Sinfonietta Consonus Orchestra en saxofonist Marcin Odyniec.

ls-fr

Het begint goed. ‘Blood on the Tightrope’ is een lekkere opener en Duda maakt meteen duidelijk wat hij wil neerzetten: een eigen sound met gebruik van loops, elektronica, drums, piano en gitaar. Als dit een voorbode is voor de rest van het album, dan zitten we geramd met dit solowerk van de Riversider. De genoemde Depeche Mode- invloeden zijn duidelijk hoorbaar in dit nummer. Met het tweede nummer wordt de opgebouwde spanning van de eerste track echter weer een beetje weggenomen, en nummer drie gooit het over een gevoelige boeg… qua tekst zeker. “Help my heart get trough the pain” en zo, zeg maar. Viooltje erbij, akoestisch gitaarspel en wat toetsjes maken het muzikaal gezien best een interessant nummer.

‘Red Light Escape’ is een elektropopprogrocksong. Bestaat dat woord? Nu wel, ik heb het net geschreven. Best lekker maar de gelouterde rock- en progliefhebbers zullen het misshien allemaal nét te glad, te geproduceerd en voor de hand liggend vinden. En dat valt dan ook wel te billijken.

Dan de titelsong, ‘Fractured’. Een repetitief thema, redelijk qua tempo, wederom veel elektro. Enfin, luister zelf maar:

Dit nummer wordt gevolgd door weer een stevia-song oftewel een zoetje. ‘A Thousand Shards of Heaven’ is voornamelijk gevoelige zang, gitaar en viool. Na een minuut of zes (dit is een lange) komt er wat meer variatie in maar pas op het eind wordt ‘ie leuk, als er drums en saxofoon worden ingezet om nog wat ‘rock’ aan het nummer te geven. De tien minuten ervoor vind ik minder.

‘Battlefield’ is wat anders van opbouw en inhoud en vertelt een heel ander verhaal. Persoonlijk weliswaar, ook vol gebroken harten en afgeschermde, naar eigen zeggen van de vertolker “onherkenbare emoties”. Dit nummer wordt opgevolgd door de afsluiter van het album met de titel ‘Moving On’. Dat doe ik dan ook maar want ondanks de goede basis die Duda heeft kan het album in zijn totaliteit me niet overtuigen. Het is hier en daar wat saai, voorspelbaar en vlak. Daar mag u anders over denken, uiteraard…

Tracklisting:

  • 1. Blood on the Tightrope
  • 2. Anymore
  • 3. Crumbling Teeth and the Owl Eyes
  • 4. Red Light Escape
  • 5. Fractured
  • 6. A Thousand Shards of Heaven
  • 7. Battlefield
  • 8. Moving On

http://lunaticsoul.com/

 

Categorieën:Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s